Przytul mnie

Za oknem wciąz biało i siarczysty mróz,
Nikt nie spaceruje, dzień taki pochmurny,
Czuję, że Ci zimno, więc kożuszek włóż,
Widzę na Twej twarzy też grymas ponury.
Znowu jesteś smutna, wiem to moja wina,
Wybacz, przecież tak bardzo mi bez Ciebie źle
Niech powróci na Twą twarz wesoła mina,
Obiecuję skarbie od dziś ja poprawię się,
Więcej nie zasmucę czarnych oczu Twoich,
Już z nich nie popłyną  nigdy  smutku łzy,
Choć miła utulę Cię w ramionach moich,
Wiesz , że najważniejsza jesteś dla mnie Ty.
Chcę by znowu radość tryskała Ci z twarzy,
By w Twych oczach jasny promień szczęścia lśnił,
O pięknej miłości , każdy człowiek marzy,
Każdy o swym szczęściu nieraz nocą śnił.
Przytul mnie kochany , nie zasmucaj więcej,
Dłonie me zmarznięte ogrzewaj oddechem,
Ulecz swą miłością moje biedne serce,
I zmień smutek w radość uroczym uśmiechem.

Słowa

Słowa  raz  wypowiedziane nie powrócą ciszą,
Potrafią zaboleć jak nóż wbity w serce,
Mogą zabić także i tę najpiękniejszą,
I wtedy odejdzie, by żyć w poniewierce.
Ze złamanym skrzydłem ptak już nie poleci,
Nie zakwitnie różą, pąk którego złamiesz,
Wierszy nie napiszą bez swych muz poeci,
Pamiętaj, że słowem najdotkliwiej zranisz.
A życie jak ekspres mknie do celu swego,
Można wysiąść w biegu , ale tylko raz,
Gdy opuszczę ekspres , nie wsiądę do niego,
Dalej pójdę  pieszo  sama, też dojdę na czas!
Nie chcę  więcej smutku i bólu  przeżywać,
Chcę radości, szczęścia i pięknego życia,
Chcę uśmiech i radość i miłość Ci dawać,
Miłość nam pozwala , zmienić sposób bycia.
To miłość wyzwala w nas ludziach te cechy,
Które swoim pięknem,  nas oczarowały,
Przekazują ludzie nawzajem uśmiechy,,
Człowiek kiedy kocha , jest radosny cały,
Nie przysparza smutku kochanej osobie,
Nawet gdy się złości, też uśmiecha się,
Mówi oczywiście od nowa to zrobię,
Przecież wiesz mój skarbie ,że ja kocham Cię.
I żal wtedy minie, choć był bardzo wielki,
Wróci znowu uśmiech  na tę smutną twarz,
I zetrzesz z policzka łez słonych kropelki,
Ty mimo pozorów czułe serce masz.

Czar lasu

Jak biało i cicho jest dziś w naszym lesie,
Nogi w białym puchu grzęzną po kolana,
Stukanie dzięcioła echo przez las niesie,
Miłującym narty , zima jest udana.
Szeptem rozmawiamy,. by uchronić ciszę,
Drzewa śpią okryte puchem śniegu białym,
Czasem gdzieś w oddali trzask gałązek słyszę,
Sarenki w paśniku stoją stadkiem małym.
I z ochotą skubią siano z łąk zebrane,
Jego świeży zapach rozszedł się po lesie,
Sarny i jelenie przyszły na śniadanie,
Lecz nagle chrząkanie echo do nas niesie.
Stoimy w skupieniu, patrząc co się zdarzy,
To gromada dzików do paśnika bieży,
O takim widoku każdy cicho marzy,
W korytku dla dzików pyszne jadło leży.
Są w nim i kasztany, ziemniaki, żołędzie
Leśniczy już o swych podopiecznych zadbał,
W paśnikach jedzenia dość tej zimy będzie,
Dla każdego zwierza będzie dosyć jadła.
Są okresy, kiedy mus pomóc przyrodzie,
Zwierzęta tej zimy tego potrzebują,
Bo zima tak śnieżna nie zdarza się co dzień,
A one swym pięknym nas ludzi czarują.

Opowieść

Wpiąłeś orchideę  w moje czarne włosy,
Zapach jej upojny w głowie mi wiruje,
Kładziesz na pościeli róż czerwonych stosy,
Bicie Twego serca, moje serce czuje.
Pocałunek słodki na mych ustach składasz,
Bierzesz w ręce, moje opalone  dłonie,
I na brzegu łóżka delikatnie siadasz,
Zaczynasz opowieść całując me skronie,
O wielkiej miłości , pięknie opowiadasz.
Byli młodzi duchem  z sercami czystymi,
Ciągle on ją wspierał , gdy problem się zjawił,
Zawsze brał też górę ich wielki optymizm,
Nigdy długo problem u nich nie zabawił,
Kiedy zdania różne mieli w jakiejś sprawie,
Siadali oboje patrząc sobie w oczy,
Najlepiej dyskusje prowadzić przy kawie,
Cieszyć się jak problem prze okno wyskoczył.
Rozumieli siebie na oczu spojrzenie,
Dotyk ciepłych dłoni, serca im rozgrzewał,
Wychodzili w słońce, opuszczali cienie,
Najpiękniejsze pieśni ptak w ich duszy śpiewał.
Byli zawsze razem w smutku i radości,
Chcieli być ze sobą, miłość ich złączyła,
Uśmiech przez dzień cały na ich twarzach gościł,
A ta najpiękniejsza już z nimi została.

Zatrzymać czas

Jak uchwycić tęczę na błękitnym niebie,
Jak zatrzymać promień słońca o zachodzie,
Jak mam wypowiedzieć swą miłość do Ciebie,
To tak jak odszukać łez kropelki w wodzie.
Jak zatrzymać piękny   zapach róż w ogrodzie,
I jak dotknąć wiatru Co musnął Twą twarz,
Wszystko jest ulotne, tak szybko odchodzi,
Lecz  błękitne  oczy, Ty na zawsze masz.
Masz radosny uśmiech i serce gorące,
Delikatne dłonie i silne ramiona,
W Twych błękitnych oczach odbija się słońce,
A łza na policzku jest jak zawsze – słona.
Chciałabym zatrzymać Twe czyste spojrzenie,
Zapamiętać dotyk Twoich ciepłych dłoni,
Tak, ja chcę zatrzymać na zawsze marzenie,
Że ta Twoja  miłość,  zawsze mnie ochroni.
Że będziesz szedł przy mnie przez życia wyboje,
Że podasz mi rękę , bym z upadku wstała,
Bo łatwiej pokonać problemy we dwoje,
I cieszyć się nawet gdy radość jest mała.

Ech życie !

Kwiat rozchyla płatki , gdy nań motyl siada,
Wabi barwą płatków i zapachem słodkim,
Altannik w swym gniazdku tęczę barw rozkłada,
Buduje ze szkiełek kolorowe schodki.
Łosoś z wielkim trudem w górę rzeki płynie,
Tam gdzie jego życie miało swój początek,
Gdy dokona dzieła, wnet z wysiłku ginie,
Tak kolejne życie ma w śmierci początek.
Gdy nasionko spadnie w urodzajną glebę,
Zacznie żyć i rosnąć, by stać się rośliną,
Ja by żyć jak pragnę, potrzebuję Ciebie,
Bo bez Ciebie będę już osobą inną.
Co żyje na ziemi z miłości powstało,
Maleńka mróweczka, olbrzymia sekwoja,
Miłość tak jest piękna a życia tak mało,
Pragnę ukochany już zawsze być Twoja.
Z tobą witać ranek i promienie słońca,
Żegnać dzień miniony zawsze w Twych ramionach,
W każdą drogę  z Tobą iść miły do końca,
By u schyłku życia w Twych objęciach skonać.

Dałeś mi

Dałeś mi swe serce czyste i gorące,
Bym znalazła spokój i szczęścia doznała,
Dałeś mi swe usta słodko całujące,
Bym, co znaczy słodycz, na zawsze wiedziała.
Dałeś mi blask oczu nieba błękitnego,
Bym  w nich przeglądała się jak w lustra szkle,
Dałeś ciepło dłoni poranka chłodnego,
Jak skrzydłami anioł, nimi tulisz mnie.
Miłość najpiękniejszym uczuciem człowieka,
Jak długo trwać będzie , to od nas zależy,
Każdy na tej ziemi na jej przyjście czeka,
A gdy przyjdzie człowiek tylko jej już wierzy.
Wierzy , że jest piękna, jedyna , najszczersza,
Wszystkie, które przed nią były odsunęła w cień,
Wierzy w nią, że będzie też już  najpiękniejsza,
Rankiem budzić będzie najwspanialszy dzień.
Daj mi pewność miły, że jest tą jedyną,
Że będzie już z nami aż do końca świata,
Chcę wierzyć, że jestem właśnie tą dziewczyną,
Że będziesz mnie kochał już przez wszystkie lata.

Pomaluję Ci świat

Dotknij mojej twarzy, a zobaczysz światło,
Dotknij moich oczu poznasz barwę nieba,
Dotknij też rąk moich a poczujesz ciepło,
Dotyku ust Twoich, tego mi potrzeba.
W Twoich jasnych oczach, wciąż obłoki płyną,
Choć nie widzisz złotych słoneczka promieni,
Jesteś najpiękniejszą na świecie dziewczyną,
Tego co dziś czuję czas też nie odmieni.
Wiosna wpina kwiaty w Twoje czarne włosy,
Słońce jasnym brązem maluje Ci twarz,
W ogrodzie śpiewają pięknie drozdy, kosy,
Dziś na sobie jasną, barwną suknię masz.
Delikatnie stąpasz po soczystej trawie,
Która skrzy się  cała rosy kropelkami,
Cztery dzikie kaczki lądują na stawie,
W słoneczny poranek, szczęście bawi  z nami.
Milcząco  idziemy trzymając swe dłonie,
To uroczy spacer w wiosenny poranek,
Posłuchaj po łące pędzą kare konie,
A z boku cichutko pasie się baranek.
Usiądźmy wśród kwiatów kwitnących na łące,
A usłyszysz skrzydła jaskółek nad nami,
Uśmiecha się do nas słoneczko gorące,
I mówi promykiem, – jestem zawsze z Wami.
Chcę Ci opowiedzieć wszystko to co czuję,
Abyś zobaczyła miłość wielką moją,
Ja barwami tęczy świat Ci pomaluję,
By codziennie widzieć całą radość Twoją.

Smutek

Dlaczego tak smutna dzisiaj Twoja twarz,
Twe  oczy straciły radosne iskierki,
Łzy  jak  krople rosy ,  skrzące w oczach masz,
W nich Twój ukochana, cały smutek wielki.
Co uczynić mogę, by uśmiech powrócił,
Na Twą twarz kochaną i zawsze radosną,
By już żaden problem nigdy Cię nie smucił,
Byś była szczęśliwa , tak jak ptaki wiosną!
Przepłynę przez morze jeśli tylko chcesz,
Wejdę na szczyt góry, po czarowny kwiat,
Ja zrobię dla Ciebie wszystko, wiesz,
U Twych stóp  ja  złożę dzisiaj cały świat.
Daj mi jeden uśmiech, i błysk oczu jeden,
Daj bym mógł całować Twoje dłonie drżące,
A ja dam Ci w zamian cudów świata siedem,
U Twych stóp położę róż pięknych tysiące.
Będę stróżem  w nocy Twych spokojnych snów,
Będę cichuteńko śpiewać  słodkie nutki
Aż zobaczę jasny , słodki uśmiech znów,
I że opuściły Cię na zawsze smutki.

Taniec uczuć

Na białej pościeli , krucze włosy Twoje
Czarne oczy skrzą się jak diamenty dwa,
Delikatnie tulisz do ust dłonie moje,
Dla Ciebie mieszkanie moje serce ma.
Patrzę w Twoje jasne dwa kolory nieba,
Przez nie chcę zobaczyć jasną  duszę Twoją
Tul mnie ukochany, tego mi potrzeba,
Dotykasz leciutko drżącą kibić moją.
Ustami objąłeś pierś mą falującą,
Czuje słodki  zapach kochanego ciała,
Na łonie mym kładziesz dłoń ciepłą i drżącą,
Czujesz mój kochany, Twoja jestem cała,
Z radia płyną rytmy  salsy, tanga, walca,
Serce drży jak barwne motyla skrzydełka,
Ciała znów splecione gotowe do tańca,
Miłość jak ocean- szalona i wielka.
Tulą się rozkosznie dwa ciała spragnione,
W oczach gwiazd brokatu iskierek miliony,
W uścisku miłosnym dłonie są splecione,
Trwa wciąż taniec uczuć piękny i szalony.